گزارش صعود به قله برج 5/3/1385

افراد شرکت کننده: حمید حسن­زاده-مرتضی گنجایی-مهدی حضرتی-سهند شکوهی-فرشید اسکندری-فرشته نظری-علیرضا طالبی-علیرضا علامی-حسام نوریان-علی زارع زاده-محمدرضا خانی-علی خالقی-مسعود روئین‌فرد-ابوالقاسم رجبی-محسن غمین-میثم افشاری-یاشارداوودی-احسان حسین‌نژاد-رضا لطفیان-طاهره میرزایی-مبین رستگارآگاه-علیرضا مسجدیان-سید شامیر شیبانی-خانم نوری-آشتیانی-منیره رفيعي – علي اصلاني- محمد صادق میرزایی-فاطمه رحمانی-حسین سرافراز

صبح با کمی معطلی حدود ساعت 7 از درب دانشگاه با دو مینی­بوس به سمت روستای لالون واقع در جاده لواسانات – فشم راه افتادیم. صبحانه را بدلیل صرفه‌جویی در وقت در راه خوردیم و بلافاصله بعد از رسیدن به روستا حرکت تیم آغاز شد. یک تیم 6 نفره با تشخیص سرپرست کل برنامه، کمی عقبتر از تیم اصلی حرکت می کرد و هدف نهایی آنها آبشار بود. در میان تنگه بخاطر وجود یخچالها و تغییر مسیر آب مجبور به عبور از روی صخره ها شدیم که کمی وقت گرفت. با سرعت زیاد حدود 5/1 ساعت طول کشید تا به تلخ آب رسیدیم. در آنجا هم تعدادی از افراد به تیم دوم پیوستند و بعد از استراحتی بسیار کوتاه بسمت آبشار و سپس بسمت گردنه حرکت کردیم. چند نفری از آبشار به تیم دشت ملحق شدند و کمی بالاتر از آبشار نیز تیمی تشکیل شد که با سرعت کمتری از تیم اصلی حرکت می کرد و قرار بود با توجه به محدودیت زمان و آمادگی افراد صعود کنند. همانگونه که حدس زده می شد برنامه یکروزه خلنو به سرعت زیاد تیم احتیاج داشت که با یک تیم شلوغ رسیدن به این مهم امکان‌پذیر نبود. بدلیل سرعت زیاد تیم و مسیر شن اسکی گردنه بچه ها کمی خسته شده بودند. نزدیکیهای گردنه هوا کمی بد شد و بارش کوچکی هم غافلگیرمان کرد، ساعت هنوز 13 نشده بود. از روی گردنه به تیمهای پائین‌تر دستور داده شد که حداکثر تا گردنه صعود کنند. از گردنه یک تیم 6 نفره به قصد صعود قله خلنو با سرعت بالا از تیم جدا شد و نزدیک به ساعت 14 برروی قله رسیدند. با صحبت سرپرست در خصوص چگونگی آمادگی جسمی و روحی افراد برای حرکت برروی تیغه ژاندارک ، تصمیم بر آن شد که دیگر جلوتر نروند. تیم اصلی هم با فاصله نیم ساعتی به قله رسیدند. آواز و عکس برروی قله و زمانی که هوا باردیگر دگرگون شد و خطر تخلیه بارالکتریکی در ارتفاع زیاد موجب شد که کل تیم با سرعت بسیار زیاد و در میان باد و بوران تا گردنه برگردند. از آنجا از مسیر برفهچالها و شن‌اسکی که با جلوتر رفتن نفرات چگونگی مسیر معلوم می شد به پائین سرازیر شدیم. در تلخ آب نیم ساعتی برای نهار و استراحت توقف کرده و سریعا تا ساعت 18:30 خودمان را به مینی­بوسها رسانده و در ترافیک معمول جمعه شبها تا دانشگاه آمدیم.

جمعه شب – چشمه میشی

شنبه صبح – ابتدای صعود

به سمت سی چانی

بر فراز قله سی چانی

به سمت حوض دال

پلاک قله کرسمی غربی

بر فراز بیژن۱ (ماش)

به سمت کپیری (زیر قله بیژن۱)

شنبه شب – بین بیژن ۱ و ۲

شام شب دوم

غرب دنا از بیژن۲

بر فراز بيژن۲

یخچال زندان

تراورس بین بیژن۲ و قزل قله

دره زیر تراورس

قله بن رود

اثر پای خرس

به سمت بیژن۳

غرب دنا از بیژن۳

جانپناه قاش مستان

عکس ها از: یاشار داوودی و میثم خوشقدم

- برنامه گذر خط الراس مرکزی دنا (شامل 9 قله از جمله سی چانی، حوض دال، بيژن 1و2و3) پنج شنبه تا یکشنبه، 11 تا 14 خرداد با حضور 5 نفر و به سرپرستی محسن انواری برگزار شد.

- اردوی سنگنوردی در منطقه اخلمد چهارشنبه تا یکشنبه، 10 تا 14 خرداد با حضور 7 نفر و به سرپرستی امیر قراچورلو برگزار شد.

- برنامه صعود به قله هزار مسجد در روستای لائین (کلات) پنجشنبه تا یکشنبه، 11 تا 14 خرداد با حضور 12 نفر و به سرپرستی مهدی زمردی برگزار شد.

دورنمای منطقه مهرچال

دشت تلخ آب

قله برج از دشت تلخ آب

در راه صعود به گردنه ورز آب

تیم اول روی قله برج

صرف نهار کنار چشمه

در مسیر برگشت به لالون

بازگشت به تهران

عکس ها از: احسان حسین نژاد

سرپرست:

سهند شکوهی

اعضای شرکت کننده:

مهدی قطبی- حسین افشاریان- حامد کوهپایه زاده- الیاس بی طرف- مجید دلدار- ناصر فرخیده- آرزو سلطانی پناه- یاشار داودی- سهند شکوهی

گزارش نویس:

          سهند شکوهی

                                                       به نام خدا

گزارش برنامه صعود به لزون

برنامه با حضور هشت نفر در ساعت  6:45 صبح از جلوی درب اصلی پارك جمشیدیه آغاز شد. در مسیرمان به سمت پناهگاه با مشكل خاصی روبرو نشدیم و حدودا در ساعت 8:40 به پناهگاه رسیدیم و پس از خوردن صبحانه در ساعت 9 به سمت زین اسبی حركت كردیم؛ هوا بسیار صاف و آفتابی بود و خبری از بارشهای پراكنده و نسبتا سنگین روزهای قبل نبود و همه چیز برای یك صعود راحت و بی دردسر فراهم بود. بالاخره ما در ساعت 10:5 به گردنه زین اسبی رسیدیم. در این زمان تیم به دو دسته تقسیم شد كه دسته اول با حضور مهدی قطبی- حسین افشاریان- حامد كوهپایه زاده و الیاس بی طرف و به سرپرستی آقای مجید دلدار به سمت كلكچال ها حركت كردند ودسته دوم با حضور ناصر فرخیده و آرزو سلطانی پناه با من (سهند شکوهی) به سمت دشت پیازچال حركت كردند. من و تیم دوم در ساعت 11:5 به دشت رسیدیم و پس از پانزده دقیقه استراحت به سمت لزون حركت كردیم. در حدود ساعت 11:50 تیم اول به ما رسید و با هم بقیه مسیر را طی كردیم و نهایتا در ساعت 12:35 با حضور همگی بچه ها و یاشار داودی كه از توچال آمده بود و به ما ملحق شده بود، روی قله بودیم. پس از ده دقیقه به علت وجود باد به سمت پایین حركت كردیم و ساعت 1:20 به زین اسبی رسیدیم و پس از یك استراحت كوتاه دوباره به سمت پناهگاه راه افتادیم. ساعت 2:20 به پناهگاه رسیدیم و تا ساعت 3:20 به استراحت و خوردن ناهار سپری شد. پس از آن حركت ما به سمت پارك شروع شد كه این قسمت از مسیر به شوخی و خنده سپری شد و در آخر تیم در ساعت 4:30 صحیح و سالم! به پارك رسید و برنامه با موفقیت كامل به انجام رسید.

- تمرين سنگنوردی پنجشنبه و جمعه 5و4/3/85 با حضور 8 نفر به سرپرستی محمد مینایی در منطقه پلخواب برگزار شد.

- برنامه صعود به قله برج جمعه 5/3/85 با حضور 31 نفر و به سرپرستی حسین سرافراز برگزار شد. 14 نفر موفق به صعود قله شدند. ابتدا قرار بود قله خلنو صعود شود که به دلیل کمی وقت میسر نشد.

- جلسه هفتگی انجمن یکشنبه 7/3/85 ساعت 17 در اتاق 204 دانشکده فیزیک و با حضور 23 نفر برگزار شد:

1-      گزارش تمرین سنگنوردی – محمد مینایی

2-      گزارش برج – حمید حسن زاده

3-      توضیحات اخلمد – محمد مینایی

4-      توضیحات خط الراس دنا – محسن انواری

5-      کلاس آموزشی نقشه خوانی و جهت یابی 2 – فرامرز نصیری

- تمرين سنگنوردی پنجشنبه 28/2/85 با حضور 8 نفر به سرپرستی مهدی رافعی در منطقه بند یخچال برگزار شد.

- قله لزون جمعه 29/2/85 با حضور 8 نفر و به سرپرستی سهند شکوهی صعود شد.

- جلسه هفتگی انجمن یکشنبه 31/2/85 ساعت 17 در اتاق 204 دانشکده فیزیک و با حضور 27 نفر برگزار شد:

1-      گزارش تمرین سنگنوردی – منصور احمدی

2-      گزارش لزون – سهند شکوهی

3-      توضیحات و ثبت نام پلخواب – محمد مینایی

4-      توضیحات و ثبت نام خلنو – حسین سرافراز

5-      دریافت پیشنهاد سرپرستی برنامه های تابستان

6-      کلاس آموزشی نقشه خوانی و جهت یابی 1 – فرامرز نصیری

 اي ديو سپيد پاي در بند                                         اي گنبد گيتي اي دماوند

اين يك اتفاق نبود كه اتريشي‌ها درباره ايران به ويژه درباره كوه بلند آن به تحقيق و مطالعه روي آورند.

روابط كهن بين ايران و اتريش با « يوزف فراي فون هامر پورگشتال » ( 1856-1774 ميلادي ) از شهر گراتس آغاز شد. پورگشتال در سن 14 سالگي وارد « آكادمي اورينت » شد كه بنيانگذار آن ملكه اتريش « مارياترزا » بود.وي با زبان فارسي آشنا شد و شيفته مشرق زمين شد. ترجمه ديوان حافظ او توجه اروپائيان را به ادبيات مشرق زمين جلب كرد و پايه و اساس ديوان شرقي گوته شد. افرادي همچون « كوتشي » ، « تيتچه » ، « بوبك » ، « استارتيل ساور » ، « رشينگر »، « دتيس » و « آلفونس گابريل » در معرفي ايران به اروپائيان سهم بزرگي بر عهده داشتند.

دكتر « هلموت اسلاوي » 20 سال سرپرستي انيستيتوي فرهنگي اتريش در ايران را به عهده داشت . در صفحه 11 كتاب « دماوند بلندترين كوه ايران » وي تحت عنوان « همراهي» چنين نگاشته است:

در آذر ماه 1384 كتابي تحت عنوان « دماوند بلندترين كوه ايران »‌ در تعدادي از كتابفروشي هاي تهران در دسترس عموم قرار گرفت.نويسندگان اين كتاب دكتر « كارل گراتسل » و پروفسور « روبرت كوشكا » از اساتيد دانشگاه گراتس هستند. اين دو نفر با ديگر همكاران خود در دو سفر علمي در سالهاي 1999 و 2000 ميلادي و سه سال مطالعه تحقيقي در اتريش موفق به چاپ اين كتاب شدند.

در ابتداي كتاب مقدمه اي از ناشر اتريشي ، يادداشت مترجم و هم چنين يادداشتي تحت عنوان « آنچه خود داشت .. » نوشته شده است.«دكتر گراتسل» و « پروفسور كوشكا » در مقدمه ناشر اتريشي چنين آورده اند:« قصه هاي هزار و يك شب ايران را که از كودكي شيفته آن بوديم ، با لذت به ياد مي‌آورديم. بعدها در مدرسه ، در درس تاريخ ، با نام ايران آشنا شديم .»آنها پس از اشاره به درس تاريخ و شكست ايرانيان از اسكندر و خاطرات ماركوپولو و شيفتگي شان از خواندن سفرنامه « سون هدين » اتريشي و « هربرت تيشي» درباره ايران چنين ادامه مي دهند: « تمامي اين تصاوير كه خيال ما را پر و بال مي داد ، در خاطره مان باقي ماند و تصويري از مشرق زمين به ما داد ، تصويري جذاب كه آرزوي سفر و ديدن سرزمين‌هاي دور دست را در ما زنده نگه داشت.»

walter kostel

Robert Kostka

Carl gratzl

گراتسل و كوشكا در شرايط بعد از جنگ دوم نتوانستند به آرزوي خود دست يابند. چند دهه بايد مي گذشت تا آنها آرزوي دوران جواني ، سفر به مشرق زمين و جستجو و تحقيقات علمي كوهستانهاي آن را در عمل پياده كنند.سرانجام چنين روزي فرا رسيد . آنها در سال 1970 ميلادي با ميني بوس فولكس واگن با باروبنه زياد و مجهز به دستگاههاي محاسبه و اندازه گيري و وسايل كوهنوردي راه درازي را پشت سر گذاشتند تا به انتهاي شمال شرقي افغانستان ، حدود مرز چين رسيدند. آن زمان اين نقطه از جهان در نقشه جغرافيايي ناشناس بود و تكه سفيدي بيش نبود. آنها اين تكه سفيد را روي نقشه مشخص كردند و به آن هويت جغرافيايي دادند:« بدين شكل ما در سفر به افغانستان براي اولين بار قدم در سرزمين ايران گذاشتيم . آن روزها عبور از جاده ها عملي ماجراجويانه بود! از شمال ايران ، از دره كوه البرز گذشتيم و براي اولين بار در زير آسمان آبي به عظمت دماوند با دامنه پوشيده از برف و يخ پي برديم . در بازگشت تصميم گرفتيم به اين كوه صعود كنيم . اين اولين برخورد ما با كوههاي آسيا بود كه با افغانستان و كوههاي آن كه فاقد تحقيقات علمي بود شروع شد. بعدها در سال 1975 ميلادي به پامير صعود كرديم و نتيجه تحقيقات ما در كتابي كه تصاوير بسياري داشت منتشر و به سرعت ناياب شد.»

گراتسل و كوشكا در سال 1987 كتابي تحت عنوان « هنر و فرهنگ در حاشيه جاده ابريشم » و در سال 1990 كتابي به نام « كوههاي مقدس دنيا» منتشر كردند كه شامل كوههايي بود كه بر اساس سنت هاي مذهبي و فرهنگي و تاريخي به كوههاي مقدس شهرت داشتند: « به اين ترتيب پاسخ به اين پرسش كه چگونه به فكر افتاديم كتابي درباره بلندترين كوه ايران منتشر كنيم داده شد.»

كتاب دماوند بر پايه دو سفر علمي و تحقيقاتي گروهي در سال 1999 و 2000 ميلادي و سه سال مطالعه تخصصي شكل گرفت . كارل گراتسل ، كلوك ، روبرت كوشكا و والتر كوشل در تحقيقات ميداني نقش اساسي را به عهده داشتند . گروهي محقق از جمله كامريت زمين شناس ، لازار هواشناس ، پرنر دين شناس و ولكينگر گياه شناس با پژوهشگران همكاري داشتند.

يكي ديگر از دستاوردهاي پر ارزش اين پژوهش در اين كتاب ، نقشه اي با مقياس 000/50 : 1 است . اين نقشه بر اساس اطلاعات فضايي و بر پايه محاسبات و اندازه گيري ها به وسيله گروه تحقيقاتي تهيه شده است.اين نقشه كاملترين نقشه اي است كه تا به حال از دماوند تهيه شده است و اين امكان را در اختيار كساني كه قصد مطالعه موقعيت كوه دماوند و صعود به آن را دارند ، قرار مي دهد .بدين شكل به همين سادگي ! گروهي بيگانه با سرزمين و مردم ما به بده بستاني زائيده جامعه مدرن دست مي زنند : به سير و سياحت مي روند ، بسياري چيزها از آداب و رسوم سرزمين بيگانه ياد مي گيرند و در مقابل آموخته هاي علمي خويش و آنچه را كه سياحت كرده اند و ديده اند در طبق اخلاص مي گذارند و در اختيار افكار عمومي قرار مي دهند.

ايرج هاشمي زاده مترجم كتاب و مقيم اتريش درباره جشني كه براي معرفي چاپ آلماني آن در شهر گراتس برگزار شده بود ، در ابتداي كتاب تحت عنوان يادداشت هاي مترجم چنين آورده است :« شب زيبائي بود . در قلب اروپا و هزاران كيلومتر دور از « دماوند » آن هم با شناخت و بضاعت حقيري كه دامنگير همه ماست كه دماوند قله كوهي است در كنار تهران و چهار فصل پوشيده از برف ، همين و بس!! و بعد كتاب را ورق مي زني تازه مي‌فهمي « دماوند » ي كه تو مي شناختي با « دماوند» ي كه اين جماعت فرنگي مي خواهند به تو معرفي كنند دو كوه متفاوت است!!»سپس در ادامه مي افزايد : « ترجمه و انتشار « دماوند » در ايران ضروري بود . دماوند شناسنامه ماست و شايد هم بهانه اي شود براي پژوهشگران و محققان ما به ويژه علوم طبيعي كه سرزمين ناشناخته ما را جستجو و پژوهش كنند تا آينده اگر صحبت از قشقايي ها و بختياري ها شد ، فقط به اين بسنده نكنيم كه : ايلي هستند كه تابستان ها و زمستان ها كوچ مي كنند و همين و بس !!»

عجب نيست كتابي درباره « اين كوه سپيد پاي در بند » كه پاي در اساطير دارد و در گذر زمان همچنان سر بلند بر پهنه سرزمينمان سايه افكنده است، توسط محققان كشور اتريش منتشر شود!همچنانكه زبان پهلوي را هر تسفلد به ما آموخت ، نيكلسون ديوان مولوي را تصحيح كرد ، تاريخ ادبيات را ادوارد براون نوشت ، پوپ و گريشمن و گودار ، ما را از تمدن خودمان با خبر كردند، سون هدين ، خانيكف و آلفونس گابريل و نيدر ماير كاشف كويرهاي ما بودند و بسيار كسان ديگر در زمينه هاي مختلف كه از شمار خارج اند . »

ورهرام در وين درباره ترجمه و چاپ اين كتاب با آقاي عليرضا اسماعيلي صحبت مي‌كند و او مي پذيرد در صورت همكاري مالي از سوي موسسه و يا نهادي در ايران ، بخشي از هزينه هاي چاپ كتاب را فراهم كند.در پي اين هدف به احترام تلاش محققان و ناشر اتريشي با آنها تماس گرفته مي شود و اجازه چاپ كتاب به فارسي و هزينه مربوط بهCD تصاوير و نقشه از سوي آقاي اسماعيلي پرداخت مي شود.پس از حل و فصل مسايل مالي و اجازه نامه ، ايرج هاشمي زاده ترجمه كتاب را به عهده مي گيرد . پس از ترجمه آقاي اسماعيلي در دو سفري كه به ايران داشت با دو سازمان دولتي و چند موسسه كه با كوه دماوند و يا نام دماوند ارتباط تنگاتنگي داشتند براي همكاري در زمينه سرمايه گذاري تماس مي گيرد و آنها علاقه اي به چاپ كتاب نشان نمي دهند.

سرانجام سرخورده از همكاري و حمايت هاي فرهنگي ! سازمانها و ديگر موسسات از همكار و دوستش آقاي اشكان صميمي در وين كمك مي طلبد و ايشان هم با گشاده رويي از اين پيشنهاد استقبال مي كند.سر انجام اين كتاب بي نظير توسط دو ايراني مقيم اتريش كه در سرمايه گذاري و يا فعاليت هاي فرهنگي هيچگونه سابقه اي نداشتند و فقط به دليل علاقه به سرزمينشان به قول معروف به زيور طبع آراسته گرديد . آنها مي توانستند سرمايه خود را در بخش هاي ديگري به گردش درآورند كه براي آنها سودآوري بيشتري داشته باشد.

چاپ كتاب دماوند با پيگيري ها و همكاري آقايان فخرالدين سيدي و فريدون هاديان مراحل فني آن انجام گرفت.پخش كتاب را مركز پژوهشهاي فرهنگي به عهده گرفت كه خود در زمينه چاپ و انتشار كتاب در زمينه هاي ايرانشناسي ، عكاسي و سينما ، معماري ، شهرسازي و مديريت بسيار فعال است و مجموعه « از ايران چه مي دانيم » حاصل سالها تلاش اين موسسه مي باشد .

كتاب دماوند در 196 صفحه در قطع رقعي ، داراي تصاوير متعدد رنگي و سياه و سفيد است و نقشه‌ي ضميمه اين كتاب ، كه در نوع خود بي نظير است .از ويژگي هاي كتاب دماوند استفاده آن براي همگان است. نويسنده كوشيده است تا جايي كه ممكن است مفاهيم علمي را براي خوانندگان نا آشنا به اين مفاهيم ساده و قابل درك كند.

كتاب پس از معرفي واژه شناسي دماوند از دورانهاي كهن تا حال ، درباره زمين شناسي ، آتشفشان ، آب و هوا ، حيات گياهي ، نقشه هاي دماوند از گذشته تا حال ،‌ تاريخ كشف دماوند ، دماوند در سفرنامه ها از قرن پانزدهم تا حال ، دماوند از نگاه اسطوره و تاريخ و مذهب ، سكونت گاهها و مناطق مسكوني در دامنه دماوند ، دامداري ، قله ها ، غارها و آثار تاريخي ، خطرات كوه و پناهگاهها و سرانجام مطالبي را درباره توريسم به تفصيل آورده است.تنها مطلب افزوده به اين كتاب از سوي ناشر ايراني ، قصيده بلند « دماونديه » از ملك الشعراي بهار است.