|
|
|
|
|
پیمایش غار گورستان سنگواره ها (میان سه پل) توسط انجمن کوهنوردی دانشگاه صنعتی امیرکبیر 10 و 11 خرداد 86 غار میان سه پل توسط خانه کوهنوردان کرمانشاه در سال 67 شناسایی شده است .کروکی این غار را که توسط آقای باقر عیوضی از کوهنوردان بنام کرمانشاهی کشیده شده است را در زیر می بینید.
طبق کروکی فوق غار شامل 10 چاه می باشد که با شماره های 1تا 10 مشخص شده است. لازم به ذکر است که چاه اول نیاز به فرود ندارد و به راحتی قابل پایین و بالا آمدن است.
بعد از طی دالان 15 متری ابتدای غار که فضایی کاملا باز و با قطر 5/1 الی 2 متر است به چاه شماره یک میرسیم که همانطورکه گفته شد نیاز به طناب و حمایت ندارد ویک چاه پلکانی است. بعد از آن به چاه شماره 2 می رسیم که 6متر ارتفاع دارد و کارگاه آن به صورت طبیعی و قندیل رسوبی است که در قسمت بالا و سمت چپ چاه واقع شده است.
سپس به تالاری میرسیم که تالار لاکپشت نام گذاری شده است که فضایی کاملا باز با سقفی حدود 20 متر است.بعد از طی تالار که 9 متر است به دالان تنگ تری به طول 6 متر و قطری حدود 1 الی 5/1 متر میرسیم که بعد از آن به سه چاه پشت سر هم میرسیم که به ترتیب 3 ، 5 و 25 متر عمق دارند. کارگاه این چاه ها مصنوعی است. کارگاهی که در سال 67 زده شد یک رول تسمه ای است که در پایین چاه سه متری است اما کارگاه جدیدی که توسط آقای یوسف سوری نیا از غارنوردان با تجربه کرمانشاه زده شده، در همان ابتدا چاه 3 متری است و شامل یک رول P که سه سال پیش زده شده و یک رول بلت (bolt)است که در سال 85 کوبیده شده است.
با این کارگاه و یک طناب 35 متری می توان هر سه چاه های 3، 4 و5 را فرود رفت.
در انتهای این چاه ها تالار بسیار زیبایی وجود دارد که پر از استخوانها و سنگواره های حیوانات مختلف مانند بز کوهی، کل، خرس و ... می باشد.
مساحت این تالار حدود30 متر مربع و ارتفاع آن 50متر است.بعد از این تالار یک راهرو باریک 4 متری است که گذراز آن اندکی با مشکل همراه است.
چاه شماره 6 بلا فاصله بعد از این راهرو است. ارتفاع آن 7 متر و کارگاه آن قندیل رسوبی در بالای سمت راست چاه است. بعد از فرود از این چاه و یکی دو متر جلوتر چاه 7 متری دیگری است که به تالاری کوچک منتهی می شود. کارگاه این چاه نیز طبیعی و قندیلی در بالای سمت راست است.
درست در پایین همین چاه ستون بسیار بزرگی وجود دارد که می توان به عنوان کارگاه چاه بعدی از آن استفاده کرد که البته ستون تا دهانه چاه 10 مترفاصله دارد.
قندیل گلدان مانندی نیز درست روی چاه بعدی وجود دارد که می توان از آن نیز کمک گرفت.چاه ها ی 8 و 9 نیز به تر تیب با ارتفاع های 9 و 5 متر پشت سر هم قرار دارند که با استفاده از ستون گفته شده و طنابی 25 متری می توان فرود آمد. بعد این چاه ها و پیمودن راهرویی به طول 13متر که به راحتی قابل عبور است، به انتهای غار و تابلو یاد بودی که توسط خانه کوهنوردان کرمانشاه و در سال 68 نصب شده میرسید.
در همین راهرو چاه شماره 10 غار وجود دارد که انتهای آن به حوضچه آبی ختم می شود و نیز 8 متر قبل از انتهای غار مسیری به سمت چپ می رود که با روبان قرمز مشخص شده و بعد از طی حدودا 30 متر مسیر بسیار تنگ که عبور از آن مشکل است به حوضچه ای از آب میرسید که آب حیات نامگذاری شده است.در بالای این حوضچه نیز مسیری به سمت بالا(سقف) می رود که طول آن حدود 8 متر است.
با توجه به این که ما بدون راهنما وارد غار شدیم و هیچ شناختی از غار و کارگاه های آن نداشتیم و نیز هیج یک از اعضای تیم سابقه پیمایش غاری فنی را نداشتند، نحوه فرود و صعود ما به صورت زیر بود: وسایل هر فرد شامل تونیک، کلاه کاسک، تسمه 2 عدد (دو نفر از اعضا 3 عدد)، کارابین پیچ 3 عدد(دو نفر از اعضا 6 عدد)، پروسیک 3 عدد، اسلینگ 3 عدد و هشت فرود بود.سه طنابچه 8 متری، دو حلقه طناب 50 متری و یک طناب 38 متری ، چند عدد ابزار و یک جفت یومار نیز همراه داشتیم که از ابزار ها، یومار و یک حلقه از طناب های 50 متری هیچ استفاده ای نکردیم. با توجه به این که من فیلم پیمایش غار را دیده بودم و تا حدودی از کارکاه ها اطلاع داشتم نفر اول حرکت می کردم و بعد از من میثم،حسنی، میر علی و نفر آخر هم محمد بود که به فرود بچه ها نظارت می کرد.در صعود از چاه ها من و محمد جای خود را عوض کردیم. چاه شماره 2 را به یک طنابچه و سه چاه پشت سرهم ۴،۳ و 5 را با طناب 50 متری، چاه 6 و7 را با دو طنابچه دیگر و دو چاه آخر را با طناب 38 متری فرود رفتیم. ساعت شروع پیمایش ما 3 بعد از ظهر بود (1:30 به دهانه غار رسیده بودیم) که بعد از دو ساعت یعنی ساعت 6 عصر به انتهای غار رسیدیم.بعد از نیم ساعت استراحت در انتهای غار ساعت 6:30 شروع به صعود کردیم. بنا به دلایلی چون ما اجازه یومار زدن به طناب ها را نداشتیم روشی که برای صعود به کار بردیم صعود میمونی با پروسیک بود که نسبت به یومار بسیار کندتر است.بعد از حدود 4 ساعت صعود، 10:30 شب از غار خارج شدیم.شب را در دهانه غار ماندیم و صبح از مسیری جدید برگشتیم. در این فصل از سال داخل غار کاملا خیس بود و از سقف نیز آب می چکید که از همین آبها در بعضی از نقاط حوضچه های آبی درست شده بود ولی ریزش آب اصلا آزار دهنده و مزاحم نبود .کوتاه ترین مسیر برگشت به گفته راهنما همان مسیر رفت بود. اما مسیری که ما برای برگشت انتخاب کردیم تا از زیبایی های منطقه ورمنجه نیز سودی برده باشیم امتداد دره زیلو به سمت بالا و غرب بود که با دنبال کردن مسیر مال رویی این راه به کوتاه ترین یال کوه های شمالی و سپس از آنجا به سمت قله داربیددر قسمت غرب می رسید که صعود این مسیر حدود 3 ساعت زمان برد. از آن جا به سمت منطقه بسیار زیبای داربید سرازیر شدیم که مسیر به سمت شرق برمی گشت تا به همان نقطه ای که برنامه را شروع کرده بودیم رسیدیم.این مسیر پایین آمدن نیز حدود 4 ساعت طول کشید.در مسیر صعود تا قله داربید چشمه ای وجود ندارد اما چاله برف هایی هست که در صورت نیاز می توان از آنها استفاده کرد.اما در مسیر پایین آمدن هم چاه های آب و هم چشمه پر آب و دائمی داربید وجود دارد. بعد از رسیدن به نقطه ای که روز قبل از آنجا شروع کرده بودیم جاده خاکی را تا رسیدن به جاده آسفالت سرآبله پیاده طی کردیم که در همین مسیر باران شدیدی نیز شروع شد و حسن ختام برنامه ما رنگین کمان زیر بود.
قسمتی از توپوگرافی منطقه ورمنجه
گزارش، عکس و فیلم : وریا دایی چین بعضی از عکس ها از فیلمی که سال گذشته آقای یوسف سوری نبا گرفته است، استخراج شده است . |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه 28 خرداد1386ساعت 22:18 توسط
|
|
||
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
تقویم پیشنهادی سه ماه تابستان :
دوستان گرامی لطفا نظرات و پیشنهادات خود را هرچه زود تر اعلام نمایید. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
+
نوشته شده در یکشنبه 27 خرداد1386ساعت 21:20 توسط
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
پیمایش غار گورستان سنگواره ها (میان سه پل) توسط انجمن کوهنوردی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
قسمت اول 10 و 11 خرداد 86 اعضای تیم : آقای وریا دایی چین(سرپرست)، آقای محمد مینایی،خانم حسنی خوشخو،آقای میرعلی حسینی، آقای میثم افشاری، آقای علی رضا دایی چین (همراه و راهنما)
میرعلی حسینی که مشکلات خاصی داشت!؟
حسنا(حسنی!)که نیروی وزنش کمتر از چسبندگی گل طناب بود!
محمد مینایی با عینک petzl و پروسیک camp !
خودم
غار میان سه پل در کوه های سه پل از ارتفاعات سرآبله یا به صورت کلی تر ارتفاعات ورمنجه در استان کرمانشاه واقع می باشد.ساده و سریع ترین راه رسیدن به این منطقه ازطریق جاده بخش سرآبله می باشد. 14 کیلومتربعد از کرمانشاه در جاده کرمانشاه - سنندج به سه راهی قزانچی میرسیم (که البته در حال حاضر چهار راه می باشد) سپس جاده آسفالته سمت راست (شرق) را به سمت سرآبله ادامه می دهیم.فاصله سرآبله تاسه راهی 12 کیلومترمی باشد که کاملا آسفالت است. برای دسترسی به غار بعد ازروستای توللی و حدودا 3 کیلومتر قبل از سرآبله که منطقه ای به نام شهرک سرآبله است، یک جاده خاکی در سمت راست وجود دارد که ابتدا به روستای خلج و سپس به روستای شیرعلی منتهی می شود طول این جاده خاکی حدود 5 کیلومتر است. 1 کیلومتر بعد از روستای شیرعلی که جاده خاکی هنوز ادامه دارد به ابتدای دره ای می رسیم که تنگه توه (tuva /tu:væ/) نام دارد.
برای دسترسی به این نقطه می توان مینی بوس های سرآبله را که از ترمینال کاویانی واقع در جنوب شرق کرمانشاه حرکت می کنند، سوار شد و سر جاده خاکی مذکور پیاده شد ومسیر 6 کیلومتر خاکی را پیاده پیمود. کرایه هر نفر در تاریخ مذکور 300 تومان است. یا از میدان امام حسین واقع در جنوب غرب کرمانشاه ماشین سواری گرفت که تا انهای مسیر خاکی نیز می روند و کرایه هر ماشین حدود 5000 تومان است. تنگه توه دره ای در امتداد شرق به غرب است که از سه طرف توسط کوه ها محصور شده است. مسیر حرکت پاکوبی است که با شیب بسیار زیاد به کم ارتفاع ترین گردنه کوه های شمالی دره میرسد. این مسیر توسط تیم 6 نفره ما و با کوله های سنگین (حدود 15 کیلوگرم) با احتساب استراحت ها 3 ساعته پیموده شد.
از روی گردنه باید به دشت بسیار زیبا ی زیلو (zilu /zi:lu:/) سرازیر شد که در این فصل سرسبز و کاملا پوشیده از گل های زرد است که به زبان محلی به آنها لو(lu /lu;/) می گویند.ارتفاع دشت زیلو حدودا 600 متر بیشتر از تنگه توه است پس کم کردن ارتفاع زیاد نیست. تا رسیدن به دره زیلو در مسیر هیچ منبعی برای تا مین آب وجود ندارد اما در دشت چشمه و چاه های آب فراوانی وجود دارد که همیشگی آب دارند. بعد از رسیدن به کف دره، باید آن را به سمت شرق ادامه داد به طوری که دره تنگ تر شده و در دو طرف کوه هایی دیواره ای به هم نزدیک می شوند.
غار میان سه پل در کوه های سمت چپ(جنوبی) دره قرار دارد که برای رسیدن به آن باید یک مسیر سنگی با شیب زیاد و به ارتفاع تقریبی 60 متر پیمود که البته نیاز به صعودفنی و حمایت ندارد.تیم ما مسیر مذکور(از روی گردنه تا دهانه غار را یک و نیم ساعته پیمود. لازم به ذکر است که دقیقا در زیر مسیر سنگی که به غار منتهی می شود 3چاه آب وجود دارد.
عکس و گزارش : وریا دایی چین |
||
|
+
نوشته شده در شنبه 26 خرداد1386ساعت 1:50 توسط
|
|
||
|
|
|
|
|
عکس های صعود به قله ۴۱۸۰ متری خشچال
قله بلند تره یا این درخته!؟ نه مثل این که قله این هم بچه ها که به هر زحمتی شده خودشونو(سالم!)به دریاچه رسوندن بدون شرح! اینم هنرنمایی عکاسان گروه! بابا هنرمند!
بدون شرح! اینم کمپ البته اینا بچه های ما نیستند!!!
مسیر قله که معلوم نیس کجا میره! احتمالا قله اینه نه! دیدی گفتم قله همینه برگشت با مینی بوسی که ۲۱ نفر جا داشت خسته نباشین! |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه 22 خرداد1386ساعت 13:2 توسط
|
|
||
|
|
|
|
|
با اجرای دو برنامه موفق پیمایش غار میان سه پل در 10 و 11 خرداد و قله 4180 متری خشچال در 14 و 15 خرداد تقویم بهار انجمن کوهنوردی دانشگاه صنعتی امیرکبیر به پایان رسید. |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه 16 خرداد1386ساعت 16:29 توسط
|
|
||
|
|
|
|
|
گزارش برنامه پلخواب اهداف برنامه: 1- انجام صعود كردهاي در ديواره پل خواب و صعود مسيرهاي متفاوت 2- آشنايي و تمرين صعود با ابزار 3- كسب تجربه نفرات جديد در صعودهاي كرده و بيش از يك طول طناب زمان برنامه: ارديبهشت 86 نفرات شركت كننده: محمد مينايي(سرپرست)، وريا دايی چين، مريم ملكي، ميرعلي حسيني، امين دلشاد، حسني خوشخو،بهناز مرادي(همراه)، سارا عيوضي (همراه)، امير قراچورلو (يك روزه)، مهدي رافعي (يك روزه)، مرتضي گنجايي (يك روزه) شرح برنامه: قرار ساعت 6:30 جلوي در حافظ دانشگاه گذاشته شد. بعد از رسيدن بچهها و مدتي معطل شدن به خاطر نيامدن اتوبوس تصميم بر اين شد تا با سواري به سمت ايستگاه مترو حركت كنيم. بعد از سوار شدن به مترو و تعويض آن در صادقيه به سمت كرج حركت كرديم. از كرج تا منطقه پل خواب حدود يك ساعت طول كشيد. ديواره پل خواب در جاده چالوس و درست بعد از سد كرج قرار دارد از مزيتهاي اين ديواره علاوه بر جنس خوب سنگ، نزديكي به جاده و نداشتن ريزش زياد به خصوص در طولهاي اول آن است. ميتوان گفت كه ديواره در راستاي شمال شرقي به جنوب غربي كشيده شده است كه در هنگام حركت به سمت كرج ديواره در سمت راست جاده قرار دارد.البته لازم به ذكر است كه در اين منطقه ديوارههاي ديگري نيز وجود دارد ولي نزديكي سهولت مسيرها و ارتفاع آن را دلچسب تر كرده است. تيم پس از پر كردن ظرفهاي آب از كنار چشمه كنار جاده به سمت ديواره حركت كرد و بعد از گذشت 15 دقيقه در ساعت 9:15 به پاي ديواره رسيد.بعد از خوردن صبحانه و گرم كردن ملايم جهت آمادگي براي صعود،تيم به سه كرده جداگانه تقسيم شد و قرار شد كه بچه ها پس از صعود در كارگاه اول مسير سيسخت به هم ملحق شوند و در صورت داشتن وقت كافي طولهاي بالاتر نيز صعود شود. كرده اول مينايي/دلشاد مسير فرانسويها (a11-5) را انتخاب كردند كه بعد از يك تراورس با چرخش 90 درجه به كارگاه سيسخت ميرسد. كرده دوم دايی چين/حسيني مسير مارمولك) a10-5) را صعود كردند ، كارگاه مارمولك در فاصله دو متري سيسخت قرار دارد. كرده سوم ملكي/خشخو مسير سيسخت را براي صعود انتخاب كردند. بعد از رسيدن بچه ها به كارگاه تصميم بر آن شد كه تنها طول 2 مسير كه به آّبرفتي ها(9-5) مشهور است صعود شود و سپس در كارگاه فرود مسير ، با دو رشته طناب به سمت پايين فرود آمده شود.(مسير آبرفتي ها يك تراورس ساده با شيب خفته است كه به سمت بالا و راست ديواره امتداد دارد) بعد از رسیدن به زمین سفت و اندکی استراحت، به سمت مسیر چکش (9-5) که سمت چپ دیواره قرار دارد حرکت کردیم و شروع به صعود مسیر به روش ابزارگذاری کردیم، به دلیل امنیت بیشتر و اینکه نفرات برای بار اول بود که ابزارگذاری میکردند، ترجیح داده شد یک حمایت به صورت پشتیبان صعود کننده را به صورت قرقره از بالا حمایت کند. همزمان با این صعود نفرات دیگر مسیر کلاهک کوچک یا کلاهک داوودی (c10-5) (؟)، که در سمت چپ چکش قرار دارد و دارای کلاهک زیبایی میباشد را صعود کردند. در حدود ساعت 6:30 و به سر آمدن روز پنجشنبه به محل وسایل برگشتیم و تصمیم بر آن شد که شب را در محل قلعه قدیمی نزدیک دیواره بگزرانیم. صبح فردا ، بعد از طلوع آفتاب !! در ساعت 7:30 از خواب بیدار شدیم ، چند تن از بچه ها مانند شب قبل به لب جاده رفتند تا از چشمه کنار جاده آب تهیه کنند. بعد از خوردن صبحانه مفصل گروه دوم نیز به تیم ملحق شدند. چون روز جمعه مخصوصااً سمت چپ دیواره (مسیرهای روز پنج شنبه) شلوغ میشود تصمیم بر آن شد که به سمت راست دیواره حرکت کنیم.کرده ها نسبت به روزهای قبل کمی تغییر کرد و تصمیم بر آن شد که صعودها بیشتر حالت اسپورت داشته باشد. بنابراین کرده ها در طول روز ثابت نبوده و تغییر میکرد. مسیرهای صعود شده در روز دوم توسط گروه: کنجد(a11-5)، هلو(رامین) (a10-5)(؟) ، خانم خوشگله(b10-5) (مسیر سمت راست) ، ولف (d10-5)، شیرین(؟)(c11-5) بعد از صعودهای پی در پی و تخلیه انرژی افراد به سمت پایین حرکت کردیم و بعد از خوردن ناهار/عصرانه/شام ! به گرفتن ماشین پرداختیم. به علت ترافیک سنگین در کرج و تهران در جمعه شبها توصیه میشود در این روزها سریعتر برنامه به پایان برسد. بعد از گذشت مدتی نفرات با ماشینهای مختلف به صورت چندتا چندتا به کرج رفتند و بعد از رسیدن به کرج با مترو به سمت تهران حرکت کردیم. محمد مینایی |
||
|
+
نوشته شده در چهارشنبه 16 خرداد1386ساعت 16:23 توسط
|
|
||
|
|
|
|
عکاس : مهدی زمردی نقشه ها : حمید حسن زاده |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه 13 خرداد1386ساعت 1:36 توسط
|
|
||
|
|
|
|
|
گزارش برنامه صعود به قله ناز 28/2/1386 ساعت 7 صبح جمعه 12 نفر برای صعود به قله ناز و 6 نفر برای تمرین سنگنوردی در منطقه پلخواب به وسیله مینی بوس دانشگاه به سمت جاده چالوس حرکت کردیم. البته برای صعود به قله ساعت 6 مناسب تر بود ولی امکان حرکت مینی بوس قبل از ساعت 7 وجود نداشت. پس از طی مسافت حدود 25 کیلومتر از کرج به سمت چالوس و پیاده شدن دوستان سنگنورد از دومین فرعی سمت چپ وارد جاده روستای کلوان شده و پس از طی مسافتی حدود 10 کیلومتر به روستای کلوان رسیدیم. مینی بوس در انتهای جاده ای که وارد روستا نمی شود در سمت شرقی رودخانه در ابتدای مسیر صعود به قله کهار متوقف شد و برای ساعت18:30 با راننده به منظور بازگشت هماهنگ شد. ساعت 9:30 پس از عبور از پل به روستا وارد شدیم که یک لوله آب جهت استفاده عموم در سمت راست مسیر وجود داشت. کمی جلوتر در سمت چپ مسجدی قرار دارد که برای شب مانی در صعود دو روزه قابل استفاده است. به سمت چپ و به طرف باغ ها می رویم. در عبور از باغ ها ظاهراً همه مسیرها در نهایت به مسیر صعود می رسد ولی در دوراهی اول از سمت چپ رفتیم. پس از حدود نیم ساعت گذر از باغ ها به یک جوی آب رسیدیم که در انتهای باغ ها قرار داشت. با حرکت در کنار این جوی به یک گوسفند سرا رسیدیم. باید توجه داشت که این جوی آخرین آب قابل دسترسی در این مسیر صعود به قله است. بالاتر یک جاده خاکی ماشین رو وجود داشت که ازبالای روستا عبور کرده و به آنجا می رسید. از اینجا جانپناه نارنجی سیادر به راحتی قابل مشاهده بود. در ساعت 11:30 دقیقه به پناهگاه بدون در سیادر رسیدیم پس از 15 دقیقه استراحت از سمت راست پناهگاه شروع به حرکت کردیم. بعد از تراورس مسافت کوتاهی به در حالی که چند میله بلند به عنوان علامت در روی خط الراس سمت چپ قابل مشاهده بود به یک جای گردنه مانند رسیدیم. از اینجا به بعد حرکت به سمت قله از روی خط الراس ادامه یافت. قبل از قله ناز یک قله فرعی دیگر در مسیر وجود دارد که پاکوب از سمت چپ آن عبور می کند. در قسمتی از پاکوب که زیر شیب های برفی قرار داشت سفتی برف به گونه ای بود که در این فصل بدون نیاز به کلنگ یا برف کوبی عمیق قابل عبور بود. در ساعت 2:35 تعداد 9 نفراز اعضای تیم همگی با هم به قله رسیدند. پس گرفتن عکس و استراحت در ساعت 3:10 به سمت پناهگاه بازگشتیم. دو نکته که به نظر می رسد باید در صعود ها به خصوص صعود های زمستانی و شرایط دیر کم مد نظر داشت. اول اینکه در مسیر بازگشت هیچ دره ای در سمت راست(جنوب غربی) به کلوان نمی رسد. ولی دره سمت چپ(دره بین ناز و کهار) در کنار رودخانه به روستا می رسد. مورد بعدی نقاب های بزرگی بودند که در هنگام صعود در سمت راست قرار می گیرد که آثار شکستگی های متعدد آن تا اواخر اردیبهشت باقی مانده بود که در زمستان می تواند یک خطر جدی به حساب آید. به عبارت دیگر جز خط الراس و رفتن به سمت چپ هنگام رسیدن به میله ها هیچ راه دیگری برای بازگشت وجود ندارد. البته می توان از خود قله ناز به سمت خط الراسی که به کهار می رسد وارد دره ای شد که مستقیماً به روستا می رسد که البته حتی در تابستان هم راه مناسبی به نظر نمی رسد. در بازگشت عیناً مسیر صعود را طی کرده و ساعت 18:15 در حالی که دقایقی از آغاز یک باران بهاری می گذشت به مینی بوس رسیدیم. در مورد زمان بندی صعود متذکر می شوم که تیمی که به قله صعود کرد از آمادگی مطلوبی به عنوان یک تیم دانشجویی برخوردار بود. در پایان لازم می دانم از آقای حمید حسن زاده که تصاویر Google Earth را در اختیار من قرار دادند تشکر کنم. |
||
|
+
نوشته شده در یکشنبه 13 خرداد1386ساعت 1:22 توسط
|
|
||
|
|
|
|
|
گزارش برنامه صعود سراسری به قله گل زرد (منطقه 2 ورزشی دانشگاه های تهران ) میزبان : دانشگاه صنعتی امیر کبیر اعضای شرکت کننده : دانشگاه امیر کبیر :1-اسماء ماپار 2-حدیث گودرزی 3-مریم صالحی 4- سحر عبداللهی 5-فاطمه رحمانی 6- بهناز شعار 7-مریم ایلچی 8-پریسا امامی 9-میثم افشاری (همراه)10-رضا لطفیان11- کیاوش فیاض (راهنما از دانشکده فنی ) 12-خانم آبشاری (از هیات کوهنوردی بانوان) دانشگاه خواجه نصیر: 2نفر دانشگاه پیام نور : 6نفر سرپرست : پریسا امامی روز پنجشنبه 20 /2/86 بچه های امیر کبیروخواجه- نصیرساعت 6 و 5 دقیقه از درب رشت حرکت کردند . ساعت 7:45 به امام زاده هاشم واقع درجاده هراز رسیدیم و با ملحق شدن به بچه های پیام نور به سمت پای صعود که 10 کیلومتر بعد از امام زاده هاشم واقع شده بود حرکت کردیم . ساعت 8 آنجا بودیم.
پس از حاضر شدن بچه ها و تقسیم تدارکات وانجام مراسم معارفه ساعت 8:30 به سمت قله که درست درسمت چپ جاده (تهران-شمال) واقع شده بود حرکت کردیم .
اعضای تیم با سرعت های مختلفی حرکت می کردند و تعداد استراحتها زیاد بود. لذا چند نفر از اعضای تیم همراه با خانم آبشاری پایین ماندند تا با سرعت خودشان بالا بیایند و هر جا خواستند توقف کنند.
در طول مسیر قله زیبای دماوند نمایان بود . در پایین مسیر برفها آب شده بودند وتعدادی از گلهای زرد درآمده بودند . و به گفته راهنما تا 1 ماه دیگر منطقه پوشیده از گلهای زرد می شود . وبعد ازآن منطقه تقریباً خشک میشود . درقسمتهای بالاتر و در قسمت شیبها هنوز برفهای شل شده بودند وچون چشمه ای در مسیر نبود چند بار از برفهای لایه زیرین برای آشامیدن استفاده کردیم.
لازم به ذکراست صعود این قله که 3 هفته پیش (اواخر فروردین ،اوایل اردیبهشت ) توسط دانشکده فنی انجام شده بود برفها بسیار کمترآب شده بودند وحتی در بعضی از جاها مسیر یخ زده بوده ونیاز به کلنگ داشتند.
ساعت 12:30 به قله فرعی گل زرد رسیدیم و تقریباَ یک مسیر 3 ساعته روی خط الرأس داشتیم که یک مسیر تیغه ای بود و برف در ان قسمت بیشتر بود .
با توجه به شرایط تیم وسرعت آن تصمیم گرفتیم بر روی قله فرعی بمانیم .
پس از صرف ناهار وکمی صحبت کردن در ساعت 1:30 تصمیم به بازگشت گرفتیم. ساعت 4:15 پایین رسیدیم وبه بچه هایی که در پایین مانده بودند ملحق شدیم.ماشین قرار بود ساعت 5:30 بیاید، لذا 1 ساعتی را در پای کوه توقف کردیم واز مناظر زیبای اطراف بخصوص قله زیبای دماوند لذت بردیم .
سپس به سمت جاده حرکت کردیم .که متأسفانه ماشین با یک ساعت تأخیررسید و در این فاصله بچه ها در رستوران کنار جاده چای نوشیدند.ساعت 6:30 حرکت کردیم. ساعت 8:30 به دانشگاه رسیدیم. |
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه 3 خرداد1386ساعت 13:32 توسط
|
|
||
|
|
|
|
|
جلسه هفتگی یکشنبه 30 اردیبهشت :
قله جانستون جمعه 4 خرداد به سرپرستی آقای میثم افشاری برگزار خواهد شد. این برنامه ویژه پسران می باشد و وسیله نقلیه آن توسط دانشگاه تامین می شود. |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه 1 خرداد1386ساعت 20:55 توسط
|
|
||
|
|
|
|
|
تغییراتی در برنامه 9 و 10 خرداد به علت گرمای شدید در این فصل از سال، برنامه سنگنوردی در دیواره پلیس راه اصفهان به غارنوردی در کرمانشاه تغییر پیدا کرد. غار میان سه پل واقع در کرمانشاه یک غار باستانی و بکر است که به صورت آبکند(عمودی) می باشد.برای اطلاعات بیشتر و نیز ثبت نام در برنامه حداکثر تا تاریخ چهارشنبه 2 خرداد با سرپرست برنامه آقای وریا دایی چین تماس بگیرید. شماره تماس: 09124593127 88922506 Email : veryadaeichin@yahoo.com |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه 1 خرداد1386ساعت 1:18 توسط
|
|
||