درود

این گزارش کوتاه را با تمامی ناچیزیش تقدیم می کنم به حمید خان حسن زاده به سه دلیل . . . یک اینکه در زمان مسئولیتشان برای جمع آوری گزارش ها بسیار زحمت کشیدند و دوم اینکه بنده در زمان مسئولیت ایشان به هر دلیلی ( که مسلما قابل قبول نیست ) نتوانستم همکاری مناسبی داشته باشم و دلیل سوم اینکه تنها دو روز پس از اتمام برنامه به نگارش در آوردم.

باشد که تمامی ما روزی گزارش برنامه ها را در قالب های مناسب و در زمان اندکی بعد از برنامه به نگارش درآوریم. تا هم دقت گزارش از بین نرود ونیز ارزش منتشر شدن را از دست ندهد.

حمید حسن­زاده: سپاس فراوان به ­جای می­آورم از لطف بیکران نویسنده. بجاست این گزارش تقدیم شود به صاحبانش: همنوردان برنامه، اعضای انجمن و خوانندگان حال و آینده.

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

گزارش برنامه:

سطح برنامه: کوهپیمایی سبک

نتیجه: موفقیت تمامی اعضای تیم

تمامی ماجرا از آنجا شروع شد که با عدم موافقت تربیت بدنی با اولین برنامه ی تقویم پاییز(کار آموزی برف ویخ) به فکر یک برنامه ی جایگزین افتادیم. بنده شخصا پیشنهاد صعود به پناهگاه شیرپلا از مسیر آبشار دوقلو و بازگشت از مسیر دره ی اسون را دادم که با موافقت سرپرست انجمن، مواجه گردید. لذا برنامه را به جلسه بردیم. هنگام مطرح کردن برنامه مخالفت هایی صورت گرفت، که با نظر خواهی از همنوردان حاضر دو برنامه ی دیگر پیشنهاد گردید: پناهگاه اسپید کمر، آبشار سنگان. در نهایت برنامه اسپید کمر با نظر سرپرست برنامه به عنوان برنامه ی آخر هفته اعلام گردید. در روز جلسه تعداد افراد ثبت نام کننده تنها یک نفر بود که گواه بر برنامه ای خلوت در اولین برنامه ی تقویم پاییز داشت. در روزهای آتی باز هم اوضاع بر وفق مراد پیش نرفت و متاسفانه تبلیغات برنامه در سطح دانشگاه انجام نشد و نهایتا تبلیغات مجازی در روزهای سه شنبه و چهارشنبه صورت گرفت. اما در روز های چهار شنبه و پنج شنبه حجم تماس های تلفنی بر خلاف انتظار تا 22-23 نفر پیش رفت و در نهایت 15 نفر به صورت قطعی اعلام آمادگی برای حضور در برنامه ی نه چندان سبک (!) پایان هفته کردند. اما در صبح روز برنامه باز هم تماس هایی صورت گرفت!!! که عده ای خبر از حضور خود در میدان تجریش می دادند. لذا اعضای تیم به 18 نفر رسیدند.

قرار بر آن بود که 7 صبح در مقابل کفش ملی (ضلع شمال شرقی میدان تجریش) حضور به هم رسانیم. در ساعت 6:45 حضور خود را به عنوان ششمین نفر در میدان تجریش اعلام داشتم. با توجه به عدم آشنایی با بیش از نیمی از گروه اندک اندک اعضای تیم پرسان و جویان به تیم ملحق شدند و برای یافتن عده ای از روش هایی همچون بلند کردن دست ها و یا باتوم استفاده کردیم. باری تیم پس از رسیدن به میدان سربند به سمت کافه ای در مسیر برای صرف صبحانه به حرکت در آمد و در آنجا منتظر 4 نفر از دوستان بد قولمان ماندیم. 2 تن از 88 ای های با انگیزه 15 دقیقه بعد به تیم ملحق شدند و دو نفر دیگر سر از دو راهی آبشار دو قلو شیرپلا در آوردند. بعد از رسیدن به دو راهی و ملحق شدن دو همنورد دیگرمان متوجه گم شدن دو نفر از اعضا شدم. با تماس های تلفنی متوجه شدم که به سمت آبشار دوقلو رفته اند و به جلودار تیم دقت کافی نداشته اند. لذا با یافته شدن آن دو نفر خطابه ی اول خود را در وصف عقب دار، جلودار و سرپرست برنامه بیان کردم!!! و از نحوه ی حرکت تیم نکاتی چند را ذکر کردم و یاران همه قلم به دست یادداشت ها برداشتند!!!

حرکت را به سمت دره ی اوسون با سرقدمی لیلا عزیزی و عقب داری علی اکبر کدیور ادامه دادیم و با توجه به هوای صاف و آفتابی گرمای هوا بر سردی صبحگاه غلبه کرده بود و احساس گرما بر دوستان غالب. با رسیدن به دره ی اوسون اولین توقف صورت گرفت و از خنکای دره نهایت استفاده را بردیم. در این هنگام زمزمه هایی مبنی بر بازگشت یکی از اعضای تیم به گوش رسید که با مخالفت سرپرست به خوبی و خوشی به پایان رسید. به ادامه مسیر پرداختیم و در بالای دره در خنکای چشمه ای به استراحت نشستیم. بعد 15 دقیقه استراحت و پر کردن ظرف ها از آب گوارا و خنک چشمه به سمت بالای دره رهسپار شدیم.

در بالای دره مسیر سمت راست به سمت شیرپلا می رفت و مسیر سمت چپ به سمت پناهگاه اسپید کمر و ایستگاه پنجم تله کابین می رفت. کمی جلوتر بازهم مسیر با تابلوی راهنمایی مشخص می شد که اسپید کمر به سمت راست و ایستگاه پنجم به سمت چپ می رفت. دقیقا مطابق همان کروکی ای بود که در جلسه ی اعلان برنامه، مهدی احمدی در اختیارم قرار داده بود. آخرین تابلویی که مشاهده کردیم عدد 2850 در مقابل ارتفاعش نقش بسته بود که با اعتراض همنوردان همراه بود، زیرا بنا به اطلاعات مجازی ارتفاع را 2700 اعلام کرده بودم. باز هم به مسیر ادامه دادیم و در نزدیکی های جانپناه سرپرست با بطری های خالی اعضای تیم به سمت چشمه ای در همان نزدیکی رفت تا آب بیاورد و مابقی تیم به مسیر ادامه دادند.

نکته حائز اهمیت این بود که عقب دار همچنان در عقب تیم بود! و گپ و گفت های او (بخوانید شوخی مشاجره دار) با کیوان ادامه داشت. در نزدیکی های جانپناه خواهران عزیزی به علت موقعیت شغلی (شیفت شب) از تیم جدا شدند و به سمت پایین رهسپار شدند. همچنین در این برنامه پاک سازی کوهستان توسط اعضای تیم صورت گرفت، زیرا اجرای این برنامه همزمان با 26 سپتامبر، روز جهانی پاکسازی کوهستان بود.

در ضمن برای اطمینان دادن به سرپرست، خانم عزیزی تاکید کرد که از همان دره ی اوسون باز خواهد گشت. و اما در نهایت تمامی اعضای تیم در ساعت 12:20 پس از 4 ساعت کوهپیمایی در پناهگاه اسپید کمر به آسایش رسیدند. حال وقت بازدیدیکی از قدیمی ترین پناهگاه تاریخ کوهنوردی ایران رسیده بود. پناهگاهی که در سال های 1325 و 1326 به دست دو تن از کوهنوردان ایرانی به نام های دکتر گل گلاب و آقای گیلانی با مصالح همان منطقه در دو طبقه ساخته شده بود. طبقه ی اول فضای مناسبی برای 5 نفر را محیا می ساخت و شومینه ای نیز داشت، اما طبقه ی دوم حتی به ارتفاع 150 سانت (سقف) به سختی می رسید و در نهایت می توانست پاسخگوی 2 نفر باشد. قطر دیوار ها هم به اندازه ی یک طول دست می شد!!!

استراحت، ناهار، خواب در زیر آفتاب دل انگیز خستگی را در ارتفاعی در مرز 3000 متری از تن همنوردان به در کرد. البته 88 ای ها بی ناهار آمدند و به لطف دیگر دوستان به ناهار رسیدند. بعد هم سرپرست آمد و خطابه ی دوم را در وصف انجمن کوهنوردی دانشگاه و معرفی آن به منبر برد.

مسیر های سه گانه ی برگشت بررسی شد و در نهایت در ساعت 1:40 از همان مسیررفت به سمت پایین بازگشتیم. این بار سرقدمی به ملیحه ربیع سپرده شد و عقب داری به کیوان کسائیان... بازهم به پیش رفتیم و تا هتل اوسون دو استراحت دیگر داشتیم.

در اوسون نشستیم و چای خوردیم و به جلسه ی تشکرات و پیشنهادات پرداختیم. قالب دوستان از این گلایه داشتند که سطح برنامه چندان هم سبک نبود. و اما سرپرست باز هم مخ اعضای تیم را با ساندویچ اشتباه گرفت و این بار از مصائب انجمن گفت و دست یاری به سمت دیگر همنوردان دراز کرد. باز هم به راه افتادیم و رفتیم تا در نهایت راس ساعت 6:30 در کنار مجسمه ی کوهنورد بودیم. 4 نفر از متاخرین جریمه شدند و تاخیر های زیر 15 دقیقه بخشوده شدند. آب میوه ای از پول جریمه ها خوردیم و با خداحافظی ای گرم پایان یک کوهپیمایی خوب را به نظاره نشستیم..

تعداد نفرات شرکت کننده: 18 نفر

1. لیلا عزیزی-2-مریم عزیزی(مهمان)-3-محمد حسین مهاجرانی (85 هوافضا) 4. کیوان کسائیان(85هوافضا)- 5. حسام الدین سلیمی (85هوافضا)-6. سروناز چاوشی(86 پزشکی)- 7.فرهنگ رمضانی فر(84 پزشکی)- 8. زهرا خانی(فارغ اتحصیل)- 9. مریم سعیدی(مهمان) 10. ملیحه ربیع (مهمان)-11. جواد محمدی (86)12. سید جعفر حسینی(86) 13. امیر کریمی (86)14. علی مقدسی(86) 15. احمد فرشاد(88مکانیک)- 16. علیرضا زمانیان(88مکانیک)- 17. علی اکبر کدیور(مهمان) 18. سینا صداقت نژاد(85 هوافضا) ، سرپرست و گزارش نویس.

بدرود

به نام خالق کوه ؛که می چکد سمفونی رودهایش چون پژواک اعتماد در جان همنوردم

 موقعیت جغرافیایی قله:

قله توچال (۳۹۷۰متر)و کوهستان پیرامون آن به صورت یک خط الرأس شرقی-غربی در جناح جنوبی رشته کوه های البرز مرکزی و در شمال شهر تهران قرار دارد.این کوهستان از شمال به دره رودخانه های جاجرود و شهرستانک و از غرب توسط خط الرأس کم ارتفاع تری به قلل شمالی کوه های کرج متصل می باشد.

 بررسی توپوگرافی(موقعیت طبیعی)قله:

بلندترین ارتفاع شمال تهران از طریق شانه غربی خود موسوم به هومند به ارتفاع 3900متر به گردنه 3700متری شهرستانک و سپس به قله شاه نشین بزرگ به ارتفاع 3850 متر متصل می­شود و از سمت شرق توسط خط­الرأس قوسی شکل پس از تشکیل قلل پیازچال و لزون از طریق گردنه کوتاه لوپهنه به قلل دارآباد ارتباط می یابد.قله از طریق جناح شمالی هومند به قله قزقونچال و یال های فرعی منطقه آهاربشم و شهرستانک منتهی می­گردد این خط­الرأس شمال توچال را از طریق قله قلعه دختر و سی چال به گردنه دیزین و سایر بلندی های البرز مرکزی متصل می­سازد.

اولین صعود زمستانی به قله ی توچال را آقای جلیل کتیبه ای انجام داده اند.

گزارش برنامه:

طبق تقویم،این برنامه در ابتدا توچال به شهرستانک بود.اما با توجه به تعداد ثبت نام کنندگان و تغییر سرپرست برنامه یک هفته مانده به برنامه ، مسیر لزون برای بازگشت انتخاب گردید.

مسیر صعود: ميدان سربند- پناهگاه شيرپلا(2750متر)- جانپناه سیاه سنگ(امیری)- قله توچال

مسیر فرود: قله توچال-دشت پیازچال - پناهگاه کلکچال(2600متر)- پارک جمشیدیه

­ به نام خالق کوه ؛این یادگار جاودا­نه بر تراز بی بقای خاک

ابتدای دوراهی کافه عمران  که یک مسیر به سوی جنگل کارا و قلل چین کلاغ و دوشاخ و مسیر دیگر به سمت پلنگچال میباشد

نگاه از جناح جنوبی از کتاب کوهنوردی در ایران-علی مقیم

راهنمای تصویر

 موقعیت جغرافیایی و بررسی توپوگرافی قله:

دو شاخ قله ای است که از سمت جنوبی صخره ای است و از کوه های البرز مرکزی بوده ودر شمال تهران قرار دارد.کوه دیگری با همین نام در شهرستان زنجان واقع است که یکی از پرطرفدارترین کوه های این استان می باشد.

برای رسیدن به قله ی دوشاخ 4 مسیر وجود دارد.

1- درکه - دره معدن - قله چین کلاغ (2850) - گردنه کارا - قله دو شاخ

2- درکه - دره کارا - گردنه کارا - قله دوشاخ(مسیر تیم دانشگاه)

3- درکه - پناهگاه پلنگ چال - دوآب پلنگ چال - قله دو شاخ

ویژگی این مسیر این است  که شیب تندی دارد ولی از پناهگاه پلنگ چال تا قله مسیرکوتاه می باشد.

4- مسیر مستقیم از امامزاده داوود

گزارش برنامه:

پس از آنکه دو برنامه ی اول دختران(پلنگچال-دشت هویج) به دلیل عدم استقبال ایشان برگزار نگردید انجمن کوهنوردی  اقدام به تبلیغات وسیع تری در سطح دانشگاه و دانشکده ها نمود .ازجمله بالا بردن تعداد تبلیغات ها و پخش تراکت های برنامه در سلف ، مسجد و خوابگاه ها ی دختران.

با تلاش های مستمر سرپرست برنامه و انجمن ، اجرای برنامه در روز جمعه قطعی گشت .

در ضمن سرپرستی این برنامه بر عهده خانم حسنی خوشخو می باشد. 

افراد شرکت کننده (از راست به چپ): مهران عینکچی، میلاد احمدی،  بابک ضیاء، حمید حسن زاده، آرش ناطقی، مرتضا یعثوبی، رضا کمرانی و مریم حسن زاده(عکاس).

   مدتی پس از انتشار گزارش برنامه دوخواهرون (به سرپرستی آقای آرش ناطقی- 29 آبان تا 1آذر87) در پست 430 همین وبلاگ،  عکسهایی جدید از آقای احسان حسین نژاد(عضو تیم) دریافت شد. برای اینکه بیشتر در حال و هوای برنامه قرار بگیرید و مشاهده ی عکسها جذاب تر باشد، بهتر است ابتدا در   اینجا  گزارش برنامه را بخوانید. البته عکسهای ۶و۷و۸ در انتهای همان پست منتشر شده بودند.

1.       در حال برپایی چادر، ظهر  پنجشنبه 30 آبان87

2.       چادر، ظهر جمعه 1 آذر87

3.       بخشی از خط الراس طی شده در روز جمعه

4.       سمت راست: چپکرو، سمت چپ در دوردست: دوخواهرون، جایی که برگشتیم با رنگ قرمز مشخص شده است.

5.       روز آخر در حال فرود.

6.       مسیر صعود روز پنجشنبه و مکان چادر

7.       پا کوب مسیر فرود روز شنبه در سمت راست مشخص است.

8.       بازگشت

9.       صرف چای به میزبانی نگهبان جاده در حال ساخت

10.   افراد تیم: میلاد احمدی – مژگان مقدم

11.   احسان حسین نژاد

12.   آرش ناطقی

تاریخ اجرا:8/9/1387

این برنامه با حضور 20 نفراز دانشجویان اجرا شد.

افراد شرکت کننده:

مهدی رافعی(8132013) _حسام نوریان(8312053_سرپرست) _ محمد شمشیری(86010106 ) _  سینا صداقت نژاد(8529026) _ سمانه ابولپور(85113044) _ نسرین مهدیخانی(8612045)_ علی زارع زاده(8229024) _ مریم سلطان پور(8612034) _ میثم رزم ارا(8529027) _ صابر یوسفی( 84033032) _ مهدی اقا کثیری(86128038) _ حمیدرضا حمیدی(8624021) _ عماد مسرور( 8624048) _ فرناز فلاحی(8512047) _ مرضیه باصری(810187318) _ معصومه کمانگری(8533025) _ هدی احمدی(8722034) _ الهه اکبری(8722020) _ عاطفه کامل(8532031) _ بابک ملیحی(8012012).

نشانی غار : جاده تهران – بومهن- فیروزکوه بعد از بومهن 4 تونل پشت سر هم رد میکنیم.تونل پنجم را با فاصله 15 دقیقه بعد رد میکنیم و وارد تونل ششم نشده چسبیده به تونل ششم دست راست تابلوی روستای هرانده مشاهده میشود.

ساعت 7 صبح تقریباً بدون تاخیر از تقاطع خیابان رشت ولیعصر حرکت کردیم. سا عت 9:30 روستا بودیم. از کنار رودخانه نمرود به سمت شرق به قصد غار ساعت 10 حرکت کردیم و بعد از بالا رفتن از یال واقع در سمت راست رودخانه ساعت 11:30 به دهانه غار رسیدیم. 3:30 دقیقه داخل غار بودیم تا ساعت 15:30. غار یک مسیر اصلی دارد که 0.5 ساعت تا انتهای آن بیشتر راه نیست. یک تنوره بسیار مخفی در سمت راست وجود دارد که به کمک سینا صداقت نژاد و مهدی رافعی آن را به زحمت پیدا کردیم. که بعد از ادامه آن به 2 مسیر برخورد کردیم. یکیش بعد از 1 ساعت به سالن اصلی منتهی میشود که هیچ نخ غاری از آن مسیر رد نشده بود و دیگری را هم نرفتیم. در انتهای سالن اصلی غار یک شکاف بسیار باریکی وجود داره که 1:30 هم بازدید از دهلیز های آنجا وقتمان را گرفت. حدود 8 شب تهران بودیم.

عکاس : علی زارع زاده

قله ی توچال

این برنامه به سرپرستی سینا صداقت نژاد در بیست و ششم مهر  ماه ۸۷ اجرا شد که در نهایت به دلیل کم توانی بعضی دوستان با موفقیت اجرا نشد. همنوردان ما در این برنامه با وجود اینکه می دانستند به قله نمی رسند  بنا به قراری که در پناهگاه امیری گذاشته بودند تا یک ساعتی قله پیش رفتند. البته بدی هوا و شدت وزش باد هم مزید بر علت شد تا دوستان ما به قله نرسند.

تهران!

پناهگاه شیرپلا

پناهگاه امیری (سیاه سنگ)

بالاترین ارتفاع

سرپرست ناکام!

انجمن کوهنوردی دانشگاه امیرکبیر
گزارش تصویری

برنامه : شب مانی پیازچال و صعود به قله ی توچال
زمان: ...اسفند ماه ۸۶.
شرک کنندگان: میلاد احمدی(سرپرست)، پیوند جلالی، هدی مودب(تدارکات)، حامد محمدی، حسنی خوشخو، محمد دارینی، رضا کمرانی، هوتن بوی افراز(عکاس)، حمید حسن زاده(عکاس)، نیما نوری نژاد،  ساجده محسنی.

زین اسبی به کلکچال

ایستاده از راست: میلاد احمدی، پیوند جلالی، هدی مودب، حامد محمدی، حسنی خوشخو.
نشسته از راست: محمد دارینی، رضا کمرانی، هوتن بوی افراز.

یک روز بسیار خوب برای صعود به دماوند

مسیر لزون به توچال

گزارش تصویری برنامه ی جنگلنوردی ویسر به نوشهر

۱۳۸۶/۹/۲۳

به به عجب جنگلی، حیف شد نیومدین!

اینم از خطرات جنگل!

نسوزی!

لنگ ظهر شد،پاشید دیگه!

اینم دریا.راهی نمونده،فوقش 10 ساعت دیگه!

دیدی گفتم بلاخره میرسیم.

سرپرست : وریا دایی چین

عکس ها از : وریا دایی چین – سینا متقی نیا

صبح جمعه - دم در خروجی ایستگاه راه آهن مراغه

قله ی سهند

از قله تا گردنه قوچ گلی داغ

پذیرایی زوج عشایری از ما

خط الراس سهند – جام

درون دشت

گردنه ی قوچ گلی داغ

مسیر پشت گردنه

گل...!!

چشمه ی آب گرم

عکاس : مهدی زمردی

نقشه ها : حمید حسن زاده

برنامه صعود به قله کهار که قرار بود در روزهای 18 و 19 اسفند برگزار شود در صبح روز چهارشنبه به علت عدم همکاری اداره حمل و نقل در اختیار قرار دادن وسیله نقلیه، لغو شد. پیش از این نیز اداره تربیت بدنی اعلام کرده بود شرکت در برنامه تنها برای پسران مقدور است. اما روز چهارشنبه عصر و پس از لغو برنامه رییس اداره تربیت بدنی اعلام کردند که دختران هم میتوانند در برنامه شرکت کنند..

به هر حال جمعی از اعضای انجمن طی یک برنامه شخصی روز جمعه/18/اسفند قله کهار را صعود کردند.

عکس هایی از این برنامه:

جراید: 60% مردم دچار افسردگی هستند!!.

۲. احسان حسین نژاد:

   سال تحصیلی جدید رو تبریک و به هشتاد و پنجی های عزیز ورود به پلی تکنیک رو خیر مقدم می گیم. امیدواریم چند تا کوهنورد با حال و خفن عضو انجمن شن و به برنامه ها طراوت بدن. در زیر می تونید عکس های اردوی پیش دانشگاهی رو که سه شنبه و چهارشنبه ی گذشته در اردوگاه باهنر برگزار شد، ببینید:

يك كمپينگ خوب بايد از قرارگاه شروع بشه!

كيك علم چال خوردن داره!

و زندگي در كف يخچال لذت!

وقتي اندازه يك قاطر بار بكشي، حالشم مي بري!

محمد – سرپرست

احسان- عكس

وريا – فيلم

مريم

فاطمه

مسعود

منصور

علي- مهمان تيم از رشت

علي – مهمان تيم از بهبهان

برف يخچال نسبت به سال پيش بيشتر بود!

و گرده اي كه عكسي از صعودش موجود نيست!

طلوعي دوباره از علم!

کمانکوه – پنجشنبه و جمعه ۲۹و۳۰ تیر ۸۵

اعضای تیم: علی، محسن، حامد، بهزاد، مریم، لیلا، پریسا، یاشار، رضا و محسن

در حال برپا کردن چادر

یخچال و سرماهو، خلنو و پالون گردن و نرگس

آزادکوه

برکه کمانکوه

دماوند – پنجشنبه ۸ تیر ۸۵

اعضای تیم: آرش، محسن، مرتضی و ياشار

عکس از: محسن انواری، ياشار داوودی

جبهه غربی ۱۰ تا ۱۲ تیر ۸۵ (پسران)

جبهه جنوبی ۱۵ تا ۱۷ تیر ۸۵ (دختران)

عکس ها از: عباس علی نژاد

جمعه شب – چشمه میشی

شنبه صبح – ابتدای صعود

به سمت سی چانی

بر فراز قله سی چانی

به سمت حوض دال

پلاک قله کرسمی غربی

بر فراز بیژن۱ (ماش)

به سمت کپیری (زیر قله بیژن۱)

شنبه شب – بین بیژن ۱ و ۲

شام شب دوم

غرب دنا از بیژن۲

بر فراز بيژن۲

یخچال زندان

تراورس بین بیژن۲ و قزل قله

دره زیر تراورس

قله بن رود

اثر پای خرس

به سمت بیژن۳

غرب دنا از بیژن۳

جانپناه قاش مستان

عکس ها از: یاشار داوودی و میثم خوشقدم

دورنمای منطقه مهرچال

دشت تلخ آب

قله برج از دشت تلخ آب

در راه صعود به گردنه ورز آب

تیم اول روی قله برج

صرف نهار کنار چشمه

در مسیر برگشت به لالون

بازگشت به تهران

عکس ها از: احسان حسین نژاد

روستای کشار- ابتدای مسیر (تیم سرگردان به دنبال مسیر!)

ادامه حرکت از جاده خاکی (خروج از روستای کشار)

طبیعت زیبا در میانه راه (درختان شلیل و غیره!)

شکوفه های گیلاس محو در ابر بهاری

عبور تیم از رودخانه

گلهای زیبا بر فراز یال

استراحت در نزدیکی گردنه

ریواس (منطقه غنی از این گیاه بود)

حرکت به سمت سنگان

تیم مشغول خوردن ناهار (نیم ساعتی سنگان)

امامزاده قاسم سنگان (انتهای مسیر)

عکس ها از : ياشار داوودي  و  عليرضا علامي